ΑΠΟΣΤΗΜΑΤΑ ΗΠΑΤΟΣ
Liver Abscesses
Περίληψη
The postoperative development of biliary fistulas and the need for reoperations are considered the most significant risk factors for the development of pyogenic liver abscesses. Antibiotic administration and, when necessary, percutaneous drainage of the abscesses, yield excellent/beneficial results in the majority of patients without any negative impact on hepatic function or survival.
Εισαγωγή
ΠΥΟΓΟΝΑ ΗΠΑΤΙΚΑ ΑΠΟΣΤΗΜΑΤΑ ΜΕΤΑ ΠΑΓΚΡΕΑΤΟ12ΔΑΚΤΥΛΕΚΤΟΜΗ .
Τα πυογενή ηπατικά αποστήματα , συνιστούν ένα σημαντικό κλινικό πρόβλημα . Δυστυχώς , λίγα είναι γνωστά για το τρέχον προφίλ μικροβιακής ευαισθησίας και την συχνότητα εμφάνισης πολυανθεκτικών μικρο-οργανισμών , ικανών να προκαλέσουν πυογόνα ηπατικά αποστήματα στον Δυτικό κόσμο . Παρ όλα αυτά , αυτή η σημαντική κρίσιμη πληροφορία είναι καθοριστική για την καθοδήγηση της εμπειρικής χορήγησης αντιβιοτικής θεραπείας . Η παγκρεατο12δακτυλεκτομή , αποτελεί μια απαιτητική χειρουργική επέμβαση , με την συχνότητα εμφάνισης μετεγχειρητικών επιπλοκών να φθάνει το 40 ανάπτυξη πυογενών αποστημάτων ήπατος , μετά από παγκρεατο12δακτυλεκτομή , συνιστά μια ασυνήθη επιπλοκή και υπάρχει έλλειψη πληροφόρησης για την συχνότητα εμφάνισης τους και την θεραπευτική τους αντιμετώπιση . Στην μελέτη αυτή , εξετάσαμε , την συχνότητα εμφάνισης , τους παράγοντες επικινδυνότητας , την θεραπεία και τα μακροχρόνια αποτελέσματα των πυογενών αποστημάτων του ήπατος μετά παγκρεατο12δακτυλεκτομή . ΥΛΙΚΟ – ΜΕΘΟΔΟΙ . Μελετήσαμε αναδρομικά , 250 ασθενείς , που υποβλήθηκαν σε παγκρεατο12- δακτυλεκτομή ( α 200 ) ή περιφερική παγκρεατεκτομή ( α 50 ) κατά την περίοδο 1995 – 2010 , στην Κλινική μας και εστιάσαμε την μελέτη μας , στις μετεγχειρητικές επιπλοκές που εμφάνισαν οι δύο ομάδες των ασθενών . Εντοπίσαμε 6 ασθενείς της πρώτης ομάδας ( 3 εμφάνισαν πυογενή αποστήματα ήπατος και κανένα ασθενή της δεύτερης ομάδας . Αυτοί οι ασθενείς αντιστοιχήθηκαν , αναφορικά με την ηλικία , το φύλο , το έτος της επέμβασης , τις ενδείξεις για χειρουργική παρέμβαση , τις μετεγχειρητικές επιπλοκές και την ανάγκη επανεγχείρησης . Εικόνα 1 . Καρκίνος κεφαλής παγκρέατος – Παγκρεατο12δακτυλεκτομή . (Αρχείο κος Β . Πενόπουλος) . 摧挹kᰀ2 . Περιφερική παγκρεατεκτομή , με και χωρίς διατήρηση του σπληνός . (Αρχείο κος Β . Πενόπουλος) .
Παρουσίαση Περιστατικού
We retrospectively studied 250 patients who underwent pancreaticoduodenectomy (n=200) or distal pancreatectomy (n=50) during the period 1995-2010 at our Department, and focused our study on the postoperative complications encountered by both patient groups.
We identified 6 patients in the first group (3 developed pyogenic liver abscesses) and no patients in the second group. These patients were matched regarding age, sex, year of operation, indications for surgical intervention, postoperative complications, and need for reoperation.
Distal pancreatectomy was performed with and without splenic preservation. Pyogenic abscesses developed in 6/200 (3%) patients who underwent pancreaticoduodenectomy and in none of the patients who underwent distal pancreatectomy. Of these, 3 had solitary abscesses (50%) and the remaining 3 had multiple abscesses (50%). 3/6 developed biliary fistulae postoperatively, while 3/6 required reoperation for reconstruction of the pancreaticojejunal anastomosis.
All patients received broad-spectrum antibiotic therapy, while 3 of them additionally required percutaneous drainage of the abscesses. The mean hospitalization duration was 21 days. There were no deaths.
Συζήτηση
Πυογενή αποστήματα εμφάνισαν ) ασθενείς , που υποβλήθηκαν σε παγκρεατο12δακτυλεκτομή και κανένας από τους ασθενείς που έτυχαν περιφερικής παγκρεατεκτομής . Από αυτούς , οι 3 είχαν μονήρη αποστήματα ( 50 ) και οι υπόλοιποι 3 πολλαπλά ( 50 6 εμφάνισαν χολικά συρίγγια μετεγχειρητικά , ενώ 3 6 χρειάστηκαν επανεγχείρηση για ανακατασκευή της παγκρεατικο-νηστιδικής αναστόμωσης . Όλοι οι ασθενείς έλαβαν ευρέως φάσματος αντιβιοτική αγωγή , ενώ σε 3 από αυτούς χρειάστηκε επιπρόσθετα η διαδερμική παροχέτευση των αποστημάτων . Η μέση διάρκεια νοσηλείας ήταν 21 ημέρες . Δεν υπήρξαν θάνατοι . Εικόνα 3 . Μονήρες απόστημα ήπατος . (Αρχείο κος Β . Πενόπουλος) . Εικόνα 4 . Πολλαπλά αποστήματα ήπατος , μετά την παρέλευση 6μήνου και ενός έτους από την παγκρεατο12δακτυλεκτομή . (Αρχείο κος Β . Πενόπουλος). Εικόνα 5 . Διαδερμική παροχέτευση ηπατικού αποστήματος . (Αρχείο κος Β . Πενόπουλος).
Η μετεγχειρητική εμφάνιση χολικών συριγγίων και η ανάγκη επανεγχειρήσεων , θεωρούμε ότι αποτελούν τους σημαντικότερους παράγοντες επικινδυνότητας για την ανάπτυξη πυογενών ηπατικών αποστημάτων . Η χορήγηση αντιβιοτικών και ενίοτε η ανάγκη διαδερμικής παροχέτευσης των αποστημάτων , έχουν άριστα ευεργητικά αποτελέσματα στην πλειονότητα των ασθενών χωρίς αρνητικές επιπτώσεις στην ηπατική λειτουργία και τη επιβίωση τους .
Συμπεράσματα
The postoperative development of biliary fistulae and the need for reoperation are considered the most significant risk factors for the development of pyogenic hepatic abscesses. Administration of antibiotics and occasionally the need for percutaneous abscess drainage yield excellent beneficial results in the majority of patients, without adverse effects on hepatic function and survival.
Βασικά Σημεία Μάθησης
- Pyogenic liver abscesses following pancreaticoduodenectomy occur in approximately 3% of cases and are associated with biliary fistulae and need for reoperation
- Solitary and multiple abscesses occur with equal frequency (50% each)
- Management with broad-spectrum antibiotics and percutaneous drainage when indicated achieves excellent outcomes with no mortality
- Distal pancreatectomy does not carry the same risk of hepatic abscess formation
- Early recognition of biliary fistulae is crucial as they represent the primary risk factor for hepatic abscess development
The development of pyogenic liver abscesses after pancreatoduodenectomy is an uncommon postoperative complication with limited data available on its incidence and management.
Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
Φόρτωση...